आइतबार, कार्तिक ९ गते २०८३

‘राज्यलाई झक्झक्याउने काम महासम्मेलनले गर्नुपर्छ’

चैत्र १७, २०७९ शुक्रबार
‘राज्यलाई झक्झक्याउने काम महासम्मेलनले गर्नुपर्छ’

जुन उदेश्यले सहकारी स्थापना भएका थिए, त्यो उद्देश्य अनुसार सहकारी चल्न गार्हो हुने हो कि ? उदेश्य अनुसार सहकारी चल्ने हो भने अब कसरी अगाडि बढ्नु पर्ने हो । अहिले सहकारीहरुमा जेजस्ता समस्या आइरहेका छन्, त्यसबाट बच्न के कस्ता उपायहरु अवलम्बन गर्नुपर्छ भन्ने जस्ता विषयको जानकारी लिने उद्देश्यका साथ महासम्मेलनमा रजिष्ट्रेशन गरेको हुँ ।

सहकारी ठुलो हुँदै जाँदा कुनै पनि दिन दुर्घटनामा पर्ने अवस्था अहिले देखिएको छ । त्यस्तो अवस्थामा सहकारीलाई कसरी सुरक्षित रुपमा अगाडि बढाउने भन्ने चुनौती थपिएको छ । सन्दर्भ व्याजदरका कारण कतिपय सहकारी गलत तरिकाले बचत संकलन गर्नुका साथै र फरक तरिकाले सेवा शुल्क बढी लिएर पनि लगानी गरेको पाइयो । यसले गर्दा सहकारी प्रति सदस्यको विश्वास घट्दै गएको । सहकारी पनि पहिलेका जिम्मावाल साहुमहाजन जस्तै हुँदै गएकी भन्ने छ । सदस्यले विश्वास गरे मात्र सहकारी बलियो हुँदै जाने हो ।

सहकारी र सदस्य एकापरिवार जस्तो हुनुपर्ने अवस्थामा बैंकका ग्राहक जस्तो महशुश सदस्यले गरेका छन् । सहकारी अभियान्ताहरुले राज्यलाई सहकारीको बारेमा बुझाएर ऐन कानुनलाई संशोधन गर्नु पर्ने देखिन्छ । बचत तथा ऋण सहकारीले पैसा किन्ने र बेच्ने भन्दा बाहेक अरु काम गर्न ऐनले दिदैन । जुन संस्थाले करौडौंको कारोबार गर्छ, त्यो संस्थाले न बैंक ग्यारेन्टी जारी गर्न पाउछ, न अरु क्षेत्रमा लगानी गर्न पाउँछ । बैंक ग्यारेन्टी नभएपछि व्यवसायिक व्यक्तिहरु सहकारीमा आउँदैनन् । घर जग्गा लगायतका क्षेत्रमा गरिएको लगानी रिटर्न गर्ने बेलामा समस्या देखिएको छ ।

ग्रामिण क्षेत्रमा जुन उदेश्यले समान आर्थिक अवस्था भएका व्यक्तिहरुबीच सहकार्य गर्ने उदेश्यले सहकारी स्थापना भएको थियो । त्यहि अनुसार सहकारीलाई लैजानु पर्यो, होइन भने काम गर्नका लागि कार्यक्षेत्र फराकिलो बनाई दिनुपर्यो भन्ने हो । कार्यक्षेत्र लगायतका अन्य कारणले सहकारीहरुले घर जग्गामा नै लगानी गरिराखेका छन् । यी विषयमा नयाँ कुरा के आउँछ, हेरौ र सुनौं भनेर महासम्मेलनमा सहभागी हुन लागेको हुँ । मुख्यतः हाम्रो कुरा सुनिन्न्छ कि हामीलाई कुरा सुनाइन्छ, यो नै महत्वपुर्ण हुन्छ । सहकारीले पैसा किन्ने र बेच्ने हो भने बैंकले भन्दा सस्तो ब्याजदरमा दिन सक्नुपर्यो । या त सरकारले जारी गरेको मापदण्ड पुरा गर्ने संस्थालाई राज्यले अनुदान दिनुपर्यो । सस्तो ब्याजदरमा पैसा लगानी गर्न पाइयो भने तब न सहकारीमा सही मान्छे आउछन् । बैंक भन्दा दुई तीन प्रतिशत महँगोमा पैसा किन्ने र बैकले भन्दा दुईतीन प्रतिशत बढीमा लगानी गर्ने हो भने स्वच्छ छवि भएका मान्छे सहकारीमा आउँदैनन् । गोष्ठी, सम्मेलन मात्रै गर्ने भन्दा पनि सहकारीको समस्यालाई सही ढंंगले उठाउनुपर्छ र त्यसलाई कार्यान्वयन गनुपर्छ ।

अहिले हामीलाई सहकारीमा बसेर सेवा गरेको छु भन्न पनि लाज लाग्ने अवस्था छ । त्यसैगरी एउटा सहकारीको चेक अर्को सहकारीमा चल्दैन । सहकारीको अन्तर सञ्जाल विस्तार गरेर सहकारीको चेक जुनसुकै ठाउँमा चल्ने वातावरण बनाउनुपर्यो । तब न सदस्यले सहकारीमा पैसा राख्छन् । सहकारी अभियन्ता भएर म सहकारीको अध्यक्ष भएपनि १० वटा बैंकमा खाता नखोली मेरो व्यवहार चल्दैन । म सहकारीकर्मी भएर हिँडेपछि सबै कारोवार सहकारीबाट गर्न पाउनुपर्यो । सहकारीलाई प्रविधिमा जोड्नुपर्यो र सहकारीले अन्तरकारोवारका साथै चेक क्लियरिङको समेत सुविधा पाए भने राम्रो हुन्थ्यो । अहिले हरेक क्षेत्रमा मन्दी आएको छ । सहकारीले वित्तीय कारोवार गर्ने भएकाले अलि बढी प्रभाव देखिएको हो । सहकारीका बारेमा अहिले धेरै कुरा उठेको छ । कति कुरा सत्य हो र कति कुरा भ्रम हो , सुधार गर्नु पर्ने कुरा के के रहेछ छ, अन्तराष्ट्रिय अभ्यास के छ ? अप्ठ्यारो आउँदा समाधानको बाटो के हुन सक्छ भन्ने जानकारी पाइन्छ भन्ने लागेको छ । सहकारीप्रति सरकारको भुमिका स्पष्ट हुनु पर्यो तर अहिले त्यो छैन । अर्थतन्त्रको तीन मध्ये एउटा खम्बाको रुपमा सहकारीलाई लिए पनि व्यवहारमा त्यो देखिएको छैन । नियमनकारी निकाय राज्य हो र नियमनका लागि कानुन समेत बनाइएको छ । बिग्रेपछि ताल्चा लगाउनु भन्दा संस्था कुन अवस्थामा छ भनेर राज्यले नियमन गरिराख्नुपर्यो । सहकारीमा राखेको पैसा कतिसम्म राज्यले ग्यारेन्टी  लिने हो? त्यो कुरा प्रष्ट पारिदिनुपर्यो ।

सहकारीको प्रभावकारी अनुगमन गर्न नसक्दा, मुलुकमा सहकारी नै नचाहिने हो कि भन्न अनुभुति भएको छ । सहकारी प्रति राज्यको स्पष्ट धारणा बन्न्नुपर्यो । सहकारी चाहिने हो भने सहकारीलाइ अगाडी बढाउन राज्यले के के गर्नु पर्ने हो, त्यसको व्यवस्था गरिदिनुपर्यो । नचाहिने हो भने पनि प्रस्ट रुपमा भनिदिनुपर्यो । अहिले सहकारीलाई हातखुटा बाँधेर पोखरी हालि दिने र पारी तर भनेको अवस्था  छ । यसमा सरकारको दृष्टिकोण स्पष्ट हुनुपर्यो । लामो समयको आन्दोलन पश्चात करमा केही छुट दिएको अवस्था छ । त्यस बाहेक राज्यले सहकारीलाई केही दिएको छ । अहिले जताततै सहकारी दर्ता भई राखेका छन् । यति धेरै सहकारी आवश्यक छ कि छैन । दर्ता गर्ने बेलामा नियमक निकायले हेनुपर्यो । आवश्यकता भन्दा बढी सहकारी दर्ता दिनु भएन र ऐनमा भएका व्यवस्था कार्यान्वयनमा राज्यले ध्यान दिनुपर्छ । त्यसका लागि राज्यलाई झक्झक्याउने काम महासम्मेलनले गर्नुपर्छ । महासम्मेलनबाट मार्गनिर्देश हुने छ भन्ने अपेक्षा हाम्रो छ ।