बूँद राना
आगो भएन के भो झिल्को बनेर बाँचौं !
चीसो त हुन्छ मुर्दा ज्यूँदो बनेर बाँचौं !
खाल्डा धराप जस्ता छन् पुर्नलाई बाँकी!
सम्झेर कर्म धूलो माटो बनेर बाँचौं !
छाती छिया बनाई निर्धक्क छन् गडेका !
काँडा छ झिक्नु पर्ने तीखो बनेर बाँचौं !
बाटो बिराउनाले मान्छे हराउँदै छन् !
गन्तव्यसम्म लाने बाटो बनेर बाँचौं !
चाहिन्न स्वर्ग अर्को आनन्द प्राप्ति निम्ति !
बाँचौं सधैं सबैको खाँचो बनेर बाँचौं !
आँसू झरेर भैंमा भन्दैछ बूँदलाई
माहौल नै तताई तातो बनेर बाँचौं !
